|
 |
|
Dianic
Totem Pole - Masika Szilagui
|
Savremeno veštičaranje
i Vika (''Veština'') jesu forme duhovnih i religioznih praksi
koje se temelje na obožavanju prirode i koje spadaju pod širu
kategoriju paganizma. Postoji mnogo vrsta veštičarenja i mnoge
veštice praktikuju same za sebe, ali postoje osnovna pravila i
pogledi na stvari koji su za većinu njih isti. Veštice prepoznaju
božansko kako kao boginju tako i kao boga, koristeći se često
mnogim panteonima iz različitih vremena i kultura. Veštičarenje
je religija prepoznavanja božanske prisutnosti. Veštice i vikani
vide boga i boginju u svim stvarima, a najviše u prirodi (koja
uključuje ljude). Kao posledica toga, veštice izvode svoje rituale
iz godišnjih doba i ciklusa Sunca i Meseca. Svi inicirani imaju
naziv sveštenica i sveštenika, lično odgovornih za svoje postupke,
svoja verovanja i ponašanja. Osim u umovima protivnika veštičarenja,
to ne stoji u nikakvoj vezi sa satanizmom, jer satana je hrišćanski
pojam; veštice ne veruju ni u jednu otelotvorenu formu zla iako
veruju da zlo postoji.
Većina veštica sledi dva etička pravila: 1) ne povredi nikoga
i čini šta ti je volja, i 2) šta god poslao vratiće ti se trostruko.
Ova dva pravila sprečavaju bacanje zlih, uništavajućih čini. Veštice
koriste magiju unutar ritualnih krugova da izazovu potrebnu promenu
u sebi samima ili svojim društvima, da opšte sa božanskim, da
leče pojedince i zemlju, kao i da osete stanja ekstaze kroz bajanje,
muziku bubnjeva i ples. Veštičarenje je religija čula koja smatra
materijalni život svakog pojedinca kao sveti dar i naglašava isprepletanost
svih stvari, kako vidljivih tako i nevidljivih.
Poreklo
|
 |
|
Nebeska
mudrost |
Iako mnogi praktičari podjednako koriste termine ''veštičarenje''
i ''Vika'' da bi opisali istu stvar, naučnici upotrebljavaju reč
''Vika'' samo za Gardnerijansku viku, nazvanu prema njenom
osnivaču Geraldu Gardneru. U stvaranju (ili ponovnom otkrivanju,
kako neki gardnerijanci drže) religije veštičarstva u Engleskoj
1930-tih i 1940-tih godina, Gardner je reflektovao stavove svog
vremena i mesta. Njegovi tekstovi i rituali su bili hijerarhijski
(sa visokim sveštenicima i sveštenicama i sa tri nivoa inicijacije)
i bezmalo heteroseksistički. Kako je Viku konceptualizovao kao
religiju plodnosti, neki od njegovih sledbenika su smatrali da
homoseksualci ne mogu biti vikani.
Bilo kako bilo, prisustvo boginje u Gardnerijanskoj viki
je zaista zainteresovalo spiritualne feministe oba pola u SAD,
gde su oni koji su primili inicijaciju u Engleskoj počeli da obučavaju
nove vikane šezdesetih godina. Od još vece važnosti za kvir svet
je bila knjiga ''The Charge of the Star Goddess'' (''Nadzor Zvezdane
Boginje''), Gardnerove visoke sveštenice Doreen Valiente, urađena
po uzoru na njenog prethodnika Charlesa Lelanda i njegovu knjigu
''Aradia'', prvi put objavljene 1899. godine. Potvrđujući sakralnost
svih oblika zadovoljstva i ljubavi izrazom: ''Svi činovi ljubavi
i zadovoljstva su Moji rituali'', Gardner i Valiente su ustanovili
religijske tekstove koji podržavaju sve seksualne i polne identitete,
a kvir osobe su bile važne u uspostavljanju veštičarstva u njegovim
mnogim oblicima u SAD.
Dijanička Veština
(Dianic Wicca)
|
 |
|
Zsuzsanna
Emese Budapest (1940- )
|
Z
(Zsuzsanna) Budapest, veštica i lezbejka iz Mađarske, osnivač
je glavnog ogranka dijaničke veštine, koje poštuje isključivo
Boginju i ograničava svoje krugove na žene (iako postoje dijaničke
grupe koje prihvataju muškarce). Ona je bila prva žena koja je
objavila udžbenik za veštičarenje ''The Feminist Book of Lights
and Shadows'' (1976). Njeni studenti su bili Ruth Barrett, Kay
Gardner i Starhawk. U dijaničkoj veštini, Z je kreirala spiritualnu
bazu za feministički aktivizam protiv patrijarhata, homofobije,
rasizma i svih drugih oblika opresije. Takav rad nije bio najbolje
primljen od strane većine gardnerijanskih sledbenika, kojima su
dvojstvo polova i biološka plodnost bili ključni za ritualne radnje
i verovanje. Kasniji razvoj je pokazao da je taj otpor Z. učenju
zasnovan na starosnim društvenim predrasudama, a ne na religiji
veštičarstva kao takvoj. Zaista, studija Arthura
Evansa ''Veštičarenje i gej kontrakultura'' (1978) tvrdi da
su dve grupe bile povezane kroz evropsku istoriju, posebno u umovina
dominantih kultura.
Radikalni vilenjaci i Obnavljanje tradicije
(Radical Faeries and Reclaiming Tradition)
|
 |
|
Arthur
Evans |
Godinu dana nakon što je njegov rad objavljen, Evans je uputio
poziv za spiritualnu konferenciju
Radikalnih vilenjaka (engl. faery je tkd. ''gej'').
Ovo je bio početak još jednog kvir ogranka u veštičarenju u kojem
su gej i biseksualni mladići otkrivali spiritualne aspekte svojih
seksualnih identiteta i afirmisali mišljenje da su njihove razlike
u stvari božanski dar. Mitch Walker i J. Michael Clark su bili
među onima koji su doprineli ovom pokretu unutar pokreta. Kroz
igru, otvorenost i takve ritualne kreacije poput The Mud People
i plesove uz svete čajeve, radikalni vilenjaci su proširili spektar
izraza u veštičarenju, afirmišući mesto muškaraca u religiji iako
su dovodili u pitanje formalnije aspekte tih muških pozicija.
Iste godine kada su se Radical fairies prvi put sastali
u Arizoni, Starhawk je objavila ''The Spiral Dance'' (1979), knjigu
koja će postati jedna od najčitanijih knjiga u vezi sa savremenim
veštičarenjem. Od njenih učitelja Victora i Core Anderson i njenog
rada u San Francisku sa Z. Budapest i Diane Baker, Starhawk je
okupila egalitarne klase koje su konačno prerasle u Reclaiming
Collective (Obnovljeni kolektiv). Učitelji iz Reclaiming-a
organizovali su sedmične intenzivne radionice, poznate kao Veštičji
kampovi, najpre u Kaliforniji, potom širom Amerike, u Kanadi,
Nemačkoj i Engleskoj. Biseksualnost Starhawkove, neseparatistički
feminizam i zalaganje za nenasilnu društvenu promenu, osigurali
su da taj aktivizam ostane u srcu u ''Reclaiming'' tradicije,
koja je nehijerarhijska, bazirana na cenzusu i posvećena društvenoj
transformaciji kroz zajedničko jačanje i magijski aktivizam (koji
je sve jači u antinuklearnim i antiglobalizacijskim pokretima,
kao i pokretu za prava GLBT zajednice). Kreativnost kao i ekstatički
rituali su oznake Reclaiming-a, delimično insipirisan
radom radikalnih vilenjaka. Reclaiming je poznat po tome
što podržava sve orijentacije i rodne identitete; organizuje godišnje
kvir veštičje kampove i podržava transeksualce, gender benders-e,
kao i svu kvir populaciju u mnoštvu njenih razlika i podvrsta.
Drugi oblici veštičarstva poput onih koji naglašavaju trans,
traganje (journeying) i ekstatičke izraze, takođe prihvataju transeksualne
osobe, verujući da one poseduju višeobraznu prirodu koja im daje
veću lakoću da se kreću između svetova.
Većina tradicija je milenijumima imenovala vešticama i vešcima
one koje su na marginama društva, one koje su svesni mnoštva stvarnosti
i one kao nosioce razlika. Iako su mnoge veštice sklone da kažu
da je njihova religija ista kao bilo koja druga zapadna, osim
što imaju mnogo božanstva umesto samo jednog, drugi pripadnici
veštičarstva afirmišu pobocni put i žele da promene društvo na
bolje. Oni su prigrlili kvir osobe, i te kvir osobe su u mnogim
ograncima veštičarstva našle svoj duhovni dom.
|
 |
|
|
Napomena:
Postoji razlika između reči veštčarenje i Vika. Prema jednom
tumačenju, vikanin može da bude i osoba čija je religija i dalje
tradicionalna (hrišćanstvo, budizam, islam...), odnosno vikani mogu
da u svoja verovanja uključe i više različitih, neki put i suprotnih
religija. Veštičarenje i pojam Vešca/Veštice, s druge strane,
označava osobe koje se drže paganskih normi i posvećene su isključivo
veštičarenju, koje u svom učenju ne prihvata i ne sadrži elemente
bilo koje druge religije. Smatra se da je Vika, ovako definisana,
samo prelazna faza ka veštičarenju.
Morgan Le Faye
Bibliografija:
Budapest, Zsuzsanna E. The Feminist Book of Lights and Shadows.
Edited by Helen Beardwomon. Oakland, Calif.: Feminist Wicca,
1976. Reprinted as The Holy Book of Women's Mysteries. Berkeley,
Calif.: Wingbow Press, 1989. http://www.zbudapest.com/cgi-bin/ds.cgi?set=bkx&ssearch=1&item=B0002
Conner, Randy P. Blossom of Bone: Reclaiming the Connections
Between Homoeroticism and the Sacred. San Francisco: Harper
SanFrancisco, 1993.
Conner, Randy P., David Hatfield Sparks, and Maria Sparks. Cassell's
Encyclopedia of Queer Myth, Symbol, and Spirit: Gay, Lesbian,
Bisexual, and Transgender Lore. New York: Cassell, 1998.
Evans, Arthur. Witchcraft and the Gay Counterculture: A Radical
View of Western Civilization and Some of the People It Has Tried
to Destroy. Boston: Fag Rag Books, 1978.
Starhawk. The Spiral Dance: A Rebirth of the Ancient Religion
of the Great Goddess. 20th anniversary edition. San Francisco:
Harper SanFrancisco, 1999.
Prema: M. Pukkila, u: Encyclopedia of LGBT History in
America, 2004.
Tekst priredio i preveo: Morgan Le Faye
Linkovi:
Link grupe
Reclaiming Tradition >>
Link grupe
Radical Faeries >>
Radical
Faeries >>
Goddess
Religions >>
Artur
Evans >>
Artur
Evans, Gay Meaning>>>
Mitch
Walker, Contradictory Views on Radical Faerie Thought >>>
Link
sa linkovima gej paganskih sajtova >>
|